Psychologia i psychoterapia dzieci oraz młodzieży

 

W naszym zespole zapewniamy specjalistyczną pomoc psychologiczną i psychoterapeutyczną dla dzieci i nastolatków. Pracujemy w oparciu o aktualną wiedzę, z
uważnością na tempo i potrzeby młodych osób oraz ich rodzin.

Nasza kadra:

Irmina Adamska – psycholog dzieci i młodzieży, wspierająca w trudnościach
emocjonalnych, rozwojowych i szkolnych.
Joanna Andrzejewska – psychoterapeutka ze specjalizacją w psychoterapii dzieci i
młodzieży, prowadząca terapię indywidualną i rodzinną.
Michalina Rojek – specjalistka w pracy z młodzieżą w spektrum autyzmu, zajmująca się
również terapią tików oraz trudnościami wynikającymi z neuroatypowości.

Pracujemy z dziećmi i młodzieżą w atmosferze bezpieczeństwa, akceptacji i realnego zrozumienia. Pomagamy rozwijać umiejętności emocjonalne, poprawiać funkcjonowanie na co dzień oraz budować poczucie sprawczości i dobrostan.

Psychoterapia indywidualna młodzieży

 

Okres dorastania to czas intensywnych zmian – emocjonalnych, społecznych i rozwojowych. Dla wielu młodych osób jest to etap pełen wyzwań, niepewności i pytań o własną tożsamość. Psychoterapia indywidualna dla młodzieży to bezpieczna przestrzeń, w której nastolatkowie mogą mówić o swoich trudnościach bez oceniania, z pełnym szacunkiem i zrozumieniem.

Jak pracujemy?

 

Terapia młodzieży opiera się na:

  • zaufaniu i dyskrecji – nastolatek otrzymuje przestrzeń, w której może czuć się swobodnie
  • zrozumieniu perspektywy młodego człowieka – bez moralizowania, z empatią i uważnością
  • wspieraniu w regulacji emocji – nauce rozpoznawania i wyrażania uczuć
  • budowaniu poczucia sprawczości i wartości
  • wzmacnianiu umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych

W zależności od potrzeb nastolatka wykorzystujemy metody terapeutyczne dostosowane do jego wieku, możliwości i aktualnych trudności. W terapię mogą być włączone również spotkania z rodzicami – zawsze w sposób ustalony z młodą osobą i z poszanowaniem jej granic.

Co daje terapia?

 

Psychoterapia pomaga młodzieży:

  • odzyskać równowagę emocjonalną
  • lepiej rozumieć siebie i swoje reakcje
  • budować zdrowe relacje
  • rozwijać umiejętności radzenia sobie ze stresem
  • zwiększać poczucie własnej wartości
  • poprawić funkcjonowanie w szkole, w domu i w relacjach społecznych

Terapia tików

Tiki  są mimowolne, ich kontrola znajduje się poza możliwościami dziecka. Najczęściej są to szybkie, skurcze mięśni. Tiki występują na twarzy, ramionach lub kończynach górnych np. mruganie, drganie ust, potrząsanie głową, wzruszanie ramionami. Czasem ruchom towarzyszy dźwięk np. chrząkanie. To czy choroba tikowa wymaga leczenia zależy od stopnia jej nasilenia, oraz od tego w jakim stopniu tiki utrudniają dziecku normalne funkcjonowanie.

Tiki występują najczęściej u dzieci w wieku od 7 do 14 lat (częściej u chłopców), zdarza się też, że pojawiają się u dzieci w wieku przedszkolnym. Rodzic, który obserwuje dziecko, może mieć wrażenie powtarzającego się „wyładowania” napięcia.

Jeśli tiki są objawem zbyt silnego napięcia u dziecka, to traktujemy je jako objaw służący  do poradzenia sobie z lękiem. Zaostrzenie tików zwykle następuje w stresie. Rodzice często obserwują, że w momencie, gdy  ich dziecko pochłonięte jest interesującą czynnością tiki ustępują.  W tym  wypadku pomocna będzie psychoterapia indywidualna.

Choroba tikowa może bardzo utrudnić życie dziecku, dodatkowo dzieci są narażone na przykre komentarze ze strony rówieśników, co w konsekwencji może prowadzić do wykluczenia z grupy rówieśniczej i zaniżeniu samooceny dziecka.

    Jak pracujemy?

    Prowadzimy terapię tików metodą behawioralną, skoncentrowaną na zmianie zachowania. Tiki wyprowadzamy poprzez metody:

    • odwracania tików – czyli nauka niedopuszczania do pojawienia się tiku, poprzez świadome napinanie mięśni dotkniętych tikiem lub zastąpienie go inną czynnością,
    • metodę kalendarzykową,
    • systemy nagradzania zachowań pożądanych – czyli pozytywne wzmacnianie momentów, w których tiki nie występują.

    Jeżeli tiki wyraźnie utrudniają funkcjonowanie dziecka zalecamy konsultację u lekarza psychiatry, w celu podjęcia decyzji czy należy do procesu leczenia włączyć farmakoterapię.

    Terapia dzieci z zaparciami nawykowymi i moczeniem

    Pracujemy głównie z rodzicami

     

    Problemy takie jak zaparcia nawykowe, moczenie nocne czy moczenie dzienne są dla dziecka trudne i często bardzo wstydliwe. Wpływają na jego samopoczucie, relacje rówieśnicze i poczucie bezpieczeństwa. Jednocześnie są to trudności, które można skutecznie leczyć – pod warunkiem, że wsparcie obejmuje nie tylko dziecko, ale także jego najbliższe otoczenie.

    W naszym gabinecie pracujemy przede wszystkim z rodzicami, ponieważ to oni mogą wprowadzić zmiany w codziennych nawykach, środowisku i sposobie reagowania, które są kluczowe w poprawie funkcjonowania dziecka.

    Dlaczego problemy z wypróżnianiem i moczeniem wymagają podejścia rodzinnego?

    Zaparcia nawykowe oraz moczenie najczęściej są wynikiem splotu czynników medycznych, emocjonalnych i behawioralnych. Dzieci nie „robią tego specjalnie”. Często unikają korzystania z toalety z powodu bólu, stresu, pośpiechu lub wcześniejszych złych doświadczeń.

    To właśnie codzienne rutyny – ustalane w domu – mają największy wpływ na powrót do zdrowego funkcjonowania. Dlatego to praca rodziców i opiekunów jest kluczowym elementem terapii.

    Jak pracujemy?

    Nasze podejście obejmuje:

    • Diagnozę sytuacji rodzinnej i nawyków dziecka – analizujemy rutyny, sposób reagowania, czynniki stresowe oraz dotychczasowe metody radzenia sobie.
    • Prowadzenie rodziców krok po kroku – pomagamy zrozumieć mechanizmy powstawania problemu oraz to, jak zmiana domowych zwyczajów może przynieść realną poprawę.
    • Wsparcie emocjonalne dla rodziców i dziecka – pokazujemy, jak reagować bez złości, presji i zawstydzania.
    • Budowanie nowych, zdrowych nawyków – plan dnia, regularność posiłków, trening toaletowy, strategie motywacyjne.
    • Współpracę z lekarzem, jeśli jest potrzebna – pomagamy zrozumieć zalecenia medyczne i wpleść je w codzienność.

    Spotkania z dzieckiem odbywają się tylko wtedy, gdy ich udział jest pomocny lub konieczny – fundamentem pracy pozostaje jednak współpraca z rodzicami.

    Co daje terapia?

    Rodzice otrzymują:

    • jasny plan działania dostosowany do możliwości dziecka
    • wsparcie w trudnych emocjach (bezradność, stres, poczucie winy)
    • konkretne narzędzia, które można od razu wdrażać w domu

    Dziecko zyskuje:

    • większy komfort i poczucie bezpieczeństwa
    • zmniejszenie wstydu i napięcia związanego z problemem
    • szansę na wyrobienie zdrowych i trwałych nawyków

    Wspólnie możemy wiele zmienić

    Zaparcia nawykowe i moczenie to trudności, które często mijają szybciej, niż rodzice się spodziewają – jeśli dostaną właściwe wsparcie. Naszym celem jest stworzenie jasnej, spokojnej i skutecznej drogi do poprawy funkcjonowania dziecka oraz poczucia ulgi całej rodziny.

    Nie wiesz, z jakiego wsparcia skorzystać?

    Skontaktuj się z nami – pomożemy dobrać odpowiednią formę pomocy i odpowiemy na Twoje pytania.