Autyzm i zespół Aspergera – podobieństwa i różnice

Jeszcze do niedawna wiele osób w ogóle nie wiedziało o istnieniu autyzmu i zespołu Aspergera. Choć dzięki licznym kampaniom społecznym wiedza na temat tych zaburzeń stopniowo się pogłębia, niektórym mogą się one ze sobą mylić. A przecież warto wiedzieć, czym charakteryzuje się zarówno autyzm, jak i zespół Aspergera. Osoby z tymi zaburzeniami żyją wśród nas i podstawowa wiedza o ich przypadłościach jest w stanie znacznie ułatwić kontakt z nimi.

Sytuacja związana z autyzmem i zespołem Aspergera przedstawia się podobnie jak w przypadku innych zaburzeń psychicznych. Posiadanie którejś z tej przypadłości nie jest kwestią zero-jedynkową. Związane jest ono z istnieniem pewnego spektrum zachowań, które mogą przybierać mniej lub bardziej intensywny charakter. Podczas gdy na jednym krańcu tego spektrum znajduje się typowy autyzm, na drugim występuje zespół Aspergera. Osoba z zaburzeniami autystycznymi może więc mieć albo typowy autyzm, albo zespół Aspergera, albo przejawiać zachowania, które lokują ją pośrodku tych dwóch przypadłości, bliżej jednego lub drugiego krańca.

Jak rozpoznać typ zaburzenia?

Jak widać, zespół Aspergera można traktować jako szczególną formę autyzmu, różniącą się jednak w znaczący sposób od typowej postaci tego zaburzenia. Jak prezentuje się porównanie jednego i drugiego przypadku? Podczas gdy autyzm wiąże się z opóźnieniem umysłowym, zespołowi Aspergera mogą towarzyszyć predyspozycje intelektualne wykraczające ponad normę. Nierzadko osoby z taką diagnozą stają się geniuszami w jakiejś dziedzinie. Podobnie sprawa prezentuje się z komunikacją. O ile w przypadku autyzmu może ona być znacznie ograniczona, na przykład poprzez upośledzenie mowy, to jeśli chodzi o osoby z zespołem Aspergera, kontakt z nimi jest w pełni możliwy, choć osobliwy. Charakteryzują się one bowiem często brakiem zdolności empatycznych, co przekłada się na niedostrzeganie potrzeb rozmówcy i skupienie się na wyłącznie na sobie. Tak więc choć osoby z zespołem Aspergera przystosowują się do społeczeństwa lepiej niż osoby z autyzmem, niewątpliwie mierzą się one z wieloma trudnościami. Warto mieć świadomość przyczyn ich zachowania, aby lepiej zrozumieć ich funkcjonowanie.